تاریخ ما
گزیده‌ای از تاریخ و تمدن جهان باستان

مداحی چیست؟

برگزاری مراسم مداحی از زمان امام صادق (ع) ظهور پیدا کرد. البته قبل تر از این نیز مدح و ستایش وجود داشته و سرچشمه آن را در ابتدای خلقت می توان یافت. اما مداحی و معنی و مفهوم آن به شیوه کنونی که نشان از مدح و ستایش اهل بیت و ائمه اطهار دارد از زمان رئیس مذهب جعفری نمود و نمایان شد، آن هم با برگزاری مراسمات خاص، که در آن دوره برگزار می شد.

مداحی که در فرهنگ های لغت با معانی ای چون مدیحه سرودن و فضایل ممدوح را به شعر درآوردن معادل قرار داده شده است، امروزه با اشعار در فضایل و مصایب اهل بیت خواندن معنا پیدا می کند. در مداحی سه امر عشق، عاطفه و عرق وجود دارد. اما در جامعه امروز و در مراسم های برگزار شده در سال های اخیر ابعاد عشق و عرق بسیار کمرنگ شده و عاطفه در آن نمود بیشتری پیدا کرده است.

مداحان در مسیری که جامعه از آن ها حمایت کنند به پیش می روند پس یکی از دلایل اصلی شرایط کنونی در مداحی را می توان مردم جامعه عنوان کرد. برای پشت سر گذاشتن وضع کنونی مداحان باید همواره رضایت و مورد پسند بودن توسط معصومین را سر لوحه کار خود قرار دهند نه سلایق جامعه که باعث ترکیب شدن مداحی اصیل با موسیقی های غربی نظیر پاپ و راک شده است.

اگر مخاطبان و آحاد جامعه از مداحان درخواست این 3 بعد اساسی را در مداحی داشته باشند، می تواند اصلاح این امر را تسریع بخشد. زیرا این یك اصل است كه شنوندگان و عزاداران صرفا به دلیل صدای خوش یك مداح در جلسه او حضور پیدا نمی یابند بلكه این ویژگی یكی از چندین ویژگی مهمی است كه باعث محبوب و معروف شدن یك مداح می شود. رفتار و عمل مداح، اشعار و سخنان او در کنار صدای زیبا باعث جذب مردم علاقه مند می شود.

رسات و نقش مداحان در جامعه چیست؟

رسالت مداحان بازگو کردن ویژگی های اهل بیت و مصائبی که بر آنان وارد شد، با خواندن مدح و مرثیه است. این عمل یکی از ارکان جدایی ناپذیر از مراسم های عزاداری و جشن های مذهبی بوده و اوج آن را در ماه های محرم و صفر در مداحی جدید شور و در مراسم عزاداری حضرت امام حسین علیه السلام و یارانش می توان دید. در روایاتی ذکر شده است که گریستن، گریاندن و خود را به گریه واداشتن در سوگ اباعبدالله الحسین، پاداش‌هایی عظیم دارد و مایه دستیابی به رحمت الهی، سعادتمندی و ورود به بهشت جاویدان می‌شود.

اما در مراسم های کنونی بعضا مشاهده می شود که عده ای بدون توجه به دور شدن از هدف اصلی و به هر قیمتی سعی در گریاندن مخاطب خود دارند. آن هادر این مسیر از خرافه ها و داستان سرایی های بی پایه و حتی دروغ و خیال پردازی برای هرچه بیشتر جریحه دار کردن احساسات مردم استفاده می کنند. در حالی که فقط با اشاره به حقایق و امانتداری در بیان نکات تاریخی و بدون بزرگنمایی می توان هر انسان آزاده ای به گریه واداشت.

در نهایت می توان گفت اینگونه مسائل بیشتر نتیجه عمق کم آگاهی در میان بعضی از افراد است و باید متذکر شد که هدف وسیله را توجیه نمی‌کند

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.