تاریخ ما
گزیده‌ای از تاریخ و تمدن جهان باستان

نمایشی که سالار عقیلی با هر بار دیدنش اشک ریخت

نمایشی که سالار عقیلی با هر بار دیدنش اشک ریخت

مهرداد رایانی مخصوص کارشناس مجری بخش تئاتر «چشم شب روشن» شنبه چهارم آبان میزبان سالارعقیلی خواننده و خیرالله تقیانی پور کارگردان نمایش «کلنل» برای گفتگو درباره نقش موسیقی ایرانی در تکامل نمایشنامه ایرانی بود.

عقیلی در ابتدا با تسلیت به بازماندگان زلزله دردناک غرب کشور و مردم کرمانشاه، از خداوند برای این مردم صبر آرزو کرد. او که کارشناسی بازیگری دارد، درباره حضورش در یک نمایش صحنه ای توضیح داد:
«همه هنرها به هم مربوط هستند. حتی یک خطاط زمان خلق اثر هنری خود به موسیقی گوش می دهد. تحریرهایی هم که ما در موسیقی ایرانی داریم و مردم با عنوان چهچه آن را می شناسند، به معنای نوشتن است. در حقیقت ما با آواز داریم می نویسیم.»

این خواننده موسیقی سنتی تأکید کرد:
«من کلاس‌های خوشنویسی را هم خدمت استاد کوهستانی آغاز کردم. با او که گفتگو کردم، می گفت آواز و خط عین هم هستند. تمام هنرها به هم متصل و پیوسته و مکمل یکدیگر هستند و نمی شود آنها را از هم جدا کرد. وقتی موسیقی در یک تئاتر قرار می گیرد آن را تکمیل می کند. موسیقی فضا را برای مخاطب تلطیف می کند؛ به نوعی که اصلا متوجه نمی شود چه زمانی نمایش شروع و چه زمانی تمام شد.»

او به بحثی که با کامبیز روشن روان داشته اشاره و تصریح کرد:
«من زمانی که دانشجو بودم، از سر کلاس های تئاتر، یواشکی می رفتم و در کلاس های موسیقی شرکت و از صحبت های استاد روشن روان تلمذ می کردم. ایشان می گفت ما در یک فیلم سینمایی حدود ۵۵ دقیقه موسیقی داشتیم ولی شما آن را نمی شنیدید، آنقدر که در بطن کار چفت شده بود.»

خواننده قطعه «ایران جوان» یادآور شد:
«موسیقی با هر کدام از هنرهای تئاتر، سریال یا فیلم سینمایی که تلفیق شود می تواند نتایج مثبتی به همراه داشته باشد.»

در ادامه تقیانی پور نیز اظهار کرد:
«نمی شود از موسیقی سنتی در نمایش ایرانی حرف زد و اسم آقای عقیلی را نادیده گرفت. موسیقی عنصر لاینفک نمایش ایرانی است. مثلا در تعزیه، خیمه شب بازی، تخت حوضی، نقالی، پرده خوانی و… موسیقی آوازی نقش بسزایی دارد. ما هم سعی کردیم در «کلنل» که تا انتهای این هفته در سالن اصلی تئاترشهر روی صحنه است، این بخش موسیقی را به شکل دیگری ادامه بدهیم. آقای عقیلی دستی بر آتش تئاتر دارد و ما هم طرح و متن را برایش فرستادیم. او که خودش را عضوی از خانواده تئاتر می داند، سر تمرین ها هم تشریف آورد. بعد هم جناب آقای زرین را برای آهنگسازی معرفی کرد.»

عقیلی در این خصوص گفت:
«قبل از «کلنل» به کارگردانی آقای تقیانی و با بازی زیبای بازیگران این اثر، پیشنهاداتی به من شده بود. اما به قدری از این کار خوشم آمد که دوست داشتم این نمایش را پنج بار ببینم. تا به حال چهار بار که آن را تماشا کرده ام و فقط یک بار دیگر مانده است.کاری مثل «کلنل» تفکربرانگیز و البته غمگین است و خود من هر چهار باری که به تماشای آن رفتم، گریه ام گرفت. بازیگرانی چون خانم مونا فرجاد هم که در این اثر بازی می کنند هر شب گریه می کنند. برایم سوال بود نکند از اشک مصنوعی استفاده می کنند اما ایشان به من گفت این بازی خودشان است و هرشب واقعا گریه می کنند و این همذات پنداری مخاطب را هم به همراه داشت.»

او همچنین درباره قطعه «در زیر آوار» توضیح داد:
«این اثر را به داغ دیدگان زلزله اخیر تقدیم کرده‌ام و کاری از شایان کریمی با شعری از سعید رمضانی است. ما ۹ سال پیش برای کنسرت به طاق بستان در کرمانشاه رفته بودیم. مردم آنجا خیلی به ما محبت کردند، لطف داشتند و مهمان نواز بودند. واقعا وقتی این اتفاق افتاد اندوهگین شدم. شاید هنرمندان از نظر مالی آنقدر بضاعت نداشته باشند که بتوانند کمک های آنچنانی کنند و من گفتم با هنرم کاری کرده باشم.»

در پایان صالح علا نیز بیان کرد:
«هر بار با آقای عقیلی برخورد دارم، می بینم بیشتر از آن چیزی هستند که من فکر می کردم.»

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.