تاریخ ما
گزیده‌ای از تاریخ و تمدن جهان باستان

محمدعلی کشاورز: نوروز را در خانه می مانم و کتاب می خوانم!

محمدعلی کشاورز: نوروز را در خانه می مانم و کتاب می خوانم!

بازیگر قدیمی سینما، تلویزیون و تئاتر ایران که شماری از خاطره انگیزترین کاراکترهای تاریخ سینما و تلویزیون ایران را آفریده این روزها حال خوبی ندارد. محمدعلی کشاورز که گرفتار عوارض برآمده از شکستگی پا و لگن است، این روزها در خانه دوران استراحت را می گذراند تا برای بازگشت دوباره به عرصه هنر آماده شود. کشاورز هرچند حال و روز خوبی نداشت اما با احترام کامل پاسخگوی سوالات شبکه ایران بود.

استاد کم پیدا شده اید و پیدا کردن تان کار سختی شده است.؟

این برآمده از بیماری است که هفت هشت ماهی است گریبانم را گرفته، پا و لگن خاصره ام شکسته و همین باعث شده است تنها کاری که از من برمی آید، استراحت باشد.

حالا که در خانه هستید اوقات خود را چگونه می گذرانید؟ مطالعه را که ترک نکرده اید؟

چاره ای ندارم جز کتاب خواندن. سعی می کنم با خواندن کتاب هایی که تاکنون فرصت مطالعه آنها را پیدا نکرده ام یا آثاری که به سبب جذابیت ارزش این را دارند که دوباره خوانده شوند، اوقاتم را بگذرانم.

کتابی که هم اکنون مشغول خواندن آن هستید چیست؟

در حال خواندن «دکتر فاستوس» هستم که به لحاظ متنی به شدت برایم تاثیرگذار و جذاب بوده است.

احتمالا به دلیل بیماری نوروز را هم باید در خانه بگذرانید.

به هر حال چاره ای جز این نمی ماند.

پس عید نوروز در خانه می مانید و همچنان کتاب می خوانید؟

بله، با توجه به وضعیت جسمانی ام چاره ای جز این برایم باقی نمی ماند که نوروز در خانه مانده و کتابی بخوانم و اگر کسی به عیادتم آمد به او خوشامد می گویم.

به عنوان یکی از بازیگران موفق حیطه های مختلف از تئاتر گرفته تا سینما و تلویزیون، فکر می کنید آیا این رسانه ها چنان که باید توانسته اند برای زنده نگه داشتن آیین های نوروزی کاری انجام دهند؟

راستش را بخواهید سینمای خودمان که کاری نکرده، تئاتر هم هیچ کاری نکرده و گهگاه تلویزیون است که کارهایی انجام می دهد؛ البته کارهایی که بیشتر سطحی هستند و به دل نمی نشینند.

فکر می کنید دلیل سطحی بودن آثار ساخته شده در این حیطه چه باشد؟

وا.. به نظر می رسد برای دوستانی که درگیر کارهای سفارشی می شوند بیش از همه جنبه مالی قضیه است که اهمیت دارد یعنی صرف اینکه بتوانند بودجه خوبی را برای ساخت یک کار بگیرند کفایت می کند و دقیقا به همین دلیل است که نیازی نمی بینند به اینکه برای نگارش فیلمنامه، اجرای درست آن و انتخاب بازیگران وقت بگذارند.

این سهل انگاری در تلویزیون ما به اپیدمی تبدیل شده، چرا سینمای ما هیچ گاه به طور درست و اصولی به سراغ ساخت آثاری با مضمون زنده نگه داشتن آیین های ملی نرفت؟

در سینما دو جور فیلم ساخته می شود؛ بخشی از آثار آنهایی هستند که به سفارش ارگان های سینمایی دولتی ساخته می شوند و برای همین کارگردان چاره ای ندارد جز آن که مطابق نظرات ارگان تامین کننده بودجه، رفتار کند و دسته دوم هم آثاری هستند که در بخش خصوصی تولید می شوند که در این گروه آثار هم سرمایه گذار بیش از هر چیز به بازگشت سرمایه فکر می کند.

…و این گونه است که حتی مجالی کوتاه هم برای پرداختن به آثاری که واقعا از دل برآمده اند، نمی ماند؟

بله، وقتی بحث پول و سرمایه در میان باشد معلوم است که نه تنها به ایده های بکر و درجه اول توجهی نمی شود بلکه اغلب به سراغ کپی برداری از الگوهای امتحان پس داده می روند و در امتداد چنین روندی است که بسیاری از مضامینی که طرح آنها در سینما بار فرهنگی فراوانی هم دارد مهجور می مانند.

چرا در میان کارگردانان امروز ما کمتر کسی است که دغدغه طرح آیین های ملی در آثارش داشته باشد.

این هم به نوبه خود برآمده از نیاز بازار است. وقتی کارگردانی جوان برای پیدا کردن تهیه کننده باید مدتها به این در و آن در بزند و در نهایت هم نتواند آن فیلمنامه ای را که دلش می خواهد فیلم کند، معلوم است که کسی اگر هم دلش بخواهد فرصت این را نمی یابد به آیین های نوروزی بپردازد.

استاد کمی هم از خاطرات نوروزی سالیان گذشته خود بگویید.

نوروز به عنوان یکی از بهترین جلوه های فرهنگ ایرانی، همواره مجالی بوده برای شادی، سرزندگی و خوشحالی! از دیرباز هم آنچه یادم می آید همین تکاپو برای نو شدن در هنگام نوروز بوده که اهمیت داشته؛ او که داشته لباسی نو بر تن میکرده و او که نداشته هم لباس کهنه خود را تمیز کرده و می پوشیده! نوروز بهانه ای است برای نو شدن.

آرزوی نوروزی تان چیست؟

ای کاش نوروز که مقارن است با شکوفایی دوباره طبیعت، زمانی شود برای اینکه عموم هموطن به دور از حب و بغض و حسادت های بیهوده در کنار هم لحظات خوشی را بگذرانند.

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.