تاریخ ما
گزیده‌ای از تاریخ و تمدن جهان باستان

کجی آلت تناسلی

کجی آلت تناسلی به دلیل آسیب به الت تناسلی در مردان ایجاد می شود

در ارزیابی بیمار گرفتن شرح حالی از سوابق جنسی و پزشکی بیمار برای تشخیص کافی است. معاینه آلت تناسلی حین نعوظ تشخیص را مسجل می کند. عملکرد نعوظ معمولا نرمال است اما در خمیدگی های شدید ممکن است نعوظ هم مختل شود.

بیماری کجی آلت تناسلی بیماری پیرونی Peyronie’s disease مشکل ناشی از بافت اسکار، به نام پلاک می باشد که در آلت تشکیل می شود. در نتیجه این مشکل به جای اینکه آلت صاف و کشیده باشد در هنگام نعوظ یک حالت خم دارد. بیشتر مردان با وجود این مشکل می توانند رابطه جنسی داشته باشند. ولی کجی آلت تناسلی برای بعضی از آقایان می توند همراه با درد باشد و باعث اختلال در نعوظ شود.

درمان کجی آلت تناسلی

کجی آلت تناسلی

کجی آلت تناسلی یا بیماری پیرونی، در نتیجه روند غیر طبیعی التیام زخم در بدن به وجود می‌آید. آسیب یا پارگی در بافت‌های بیرونی آلت تناسلی، سبب ایجاد بافت‌های زخم مانندی به نام پلاک می‌شود؛ این پلاک‌ها از آنچه در بیماری‌های قلبی وجود دارند متفاوتند.
پلاک‌های عامل کجی آلت تناسلی، عمدتا از کلاژن تشکیل می‌شوند و می‌توانند باعث تغییر حالت در شکل آلت شوند.
در این وضعیت آلت تناسلی ممکن است خم یا کوتاه‌تر شود.
در برخی مواقع این تغییرات مقاربت را دشوار یا غیر ممکن می‌کنند. گاهی اوقات مردان مبتلا، احساس درد نیز می‌کنند.
بسیاری از مردان نمی‌دانند علت کجی آلت تناسلی چیست و از این بابت خجالت زده هستند، بنابراین درباره آن صحبت نمی‌کنند و به دنبال کمک هم نمی‌روند!
شما در صورتی که هر گونه تغییر حالت در آلت تناسلی خود مشاهده می‌کنید، باید بدون معطلی به یک اورولوژیست مراجعه کنید و هرچه زودتر درمان مناسب را شروع کنید.

دلیل کجی

پزشکان دقیقا نمی‌دانند که بیماری پیرونی به چه علتی اتفاق می‌افتد.
بسیاری از محققان معتقدند که در نتیجه آسیب و یا ضربه به آلت در طی رابطه جنسی، ورزش یا یک حادثه، ممکن است خونریزی یا زخمی در لایه بیرونی آن ایجاد شود. طی روند بهبود این زخم ممکن است بافت ترمیم کننده به درستی شکل نگیرد و یک پلاک در ناحیه آلت تشکیل شود و موجب کجی آلت تناسلی گردد.
درون آلت تناسلی مرد، یک بافت اسفنجی وجود دارد که پر از رگ‌های خونی است.
این رگ‌ها هنگام نعوظ پر می‌شوند و باعث انبساط بافت اسفنجی و راست ماندن آلت تناسلی می‌گردند. در مردانی که به کجی آلت تناسلی مبتلا هستند، یک بافت اسکار، مانع از راست شدن طبیعی آلت می‌گردد و گاهی ایجاد درد می‌کند.
کجی آلت تناسلی

علائم کجی آلت تناسلی

حدود نیمی از مردان مبتلا به کجی آلت تناسلی ابتدا درد هنگام مقاربت را تجربه می‌کنند.

علائم کجی آلت ممکن است ناگهانی یا به مرور بروز پیدا کنند.

اغلب در ناحیه آسیب‌دیده آلت تناسلی سفت و دردناک است.

سایر مردان مبتلا، متوجه یک انحنای بدون درد در آلت خود می‌شوند که این نشانه نیز می‌تواند ناگهانی ایجاد شود و یا در طول زمان بدتر گردد.

آلت تناسلی ممکن است رو به بالا، پایین، یا طرفین خم شود.

این تغییرات شدید در شکل آلت تناسلی ممکن است مانع از داشتن رابطه جنسی شوند.

اگر آلت تناسلی به علت حادثه‌ای ناگهانی، آسیب دیده باشد احتمالا خواهید دانست که علت درد و اختلال آن حادثه است؛ چرا که آسیب اغلب با درد شدید، صدا و در پی آن از دست رفتن توانایی نعوظ و کبودی همراه است.

پس از حادثه، قسمتی از آلت تناسلی دردمند خواهد ماند، اما معمولا به مرور کبودی و علائم ظاهری از بین می‌روند و در داخل آلت بافت اسکار شروع به شکل گیری می‌کند.
البته توجه داشته باشید که آسیب دیدگی آلت تناسلی همیشه منجر به کجی آن نمی‌شود.

شدت کجی آلت تناسلی

بیماری کجی آلت تناسلی معمولا در دو مرحله پیشروی می‌کند: فاز فعال یا حاد و فاز مزمن یا پایدار.

فاز حاد (فعال)

فاز حاد (فعال) مرحله اول است که می‌تواند حدود ۱۸ ماه ادامه یابد.
این زمانی است که بیشترین تغییر در شکل آلت ایجاد می‌شود.
پلاک‌ها شروع به شکل‌گیری می‌کنند و آلت در حالت نعوظ به مرور کج می‌شود.
همینطور که پلاک‌ها رشد می‌کنند، انحنای آلت به مرور بدتر می‌شود و نعوظ دردناک می‌گردد.
در ابتدای این مرحله درد حتی ممکن است در خارج از حالت نعوظ هم وجود داشته باشد؛ دردی ناشی از التهاب در ناحیه پلاک‌های در حال رشد. هنگامی که بافت اسکار شکل گرفت، درد ناشی از تراکم پلاک‌ها در هنگام نعوظ شروع می‌شود.

فاز مزمن (پایدار)

برای اکثر مردان، این مرحله در عرض ۱۲ تا ۱۸ ماه پس از ظهور علائم شروع می‌شود.
در طی این مرحله، علائم اصلی بیماری، پلاک و انحنا، پایدار می‌شوند و احتمالا دیگر بدتر نخواهند شد.
با این حال، بیماری به احتمال زیاد رو به بهبودی هم نیست! درد مزمن معمولا در این فاز کاهش می‌یابد، اما اختلال نعوظ رو به افزایش می‌رود و بدتر می‌شود.
در صورتی که آلت در این مدت آسیب‌های دیگری نیز ببیند، مرحله‌ی حاد دومرتبه از سرگرفته می‌شود.

روش تشخیص

پزشک از شما در رابطه با علائمی که تجربه می‌کنید سوال خواهد کرد.
او آلت شما را برای یافتن هر گونه سفتی، نشانه‌ی زخم یا نقصان بررسی خواهد کرد.
معمولا این تنها کاری است که برای تشخیص کجی آلت تناسلی باید انجام شود.
اما اگر پزشک برای اطمینان از تشخیص، به اطلاعات بیشتری نیاز داشته باشد ممکن است یک عکسبرداری تجویز کند تا وجود بافت اسکار را در آلت تشخیص دهد.
پزشک ممکن است از شما تصویر آلت تناسلی در حالت نعوظ را بخواهد تا میزان آسیب را بررسی کند.

درمان کجی آلت تناسلی بدون عمل

متخصصان اورولوژی اغلب در مراحل اولیه بیماری، به دنبال درمان کجی آلت تناسلی بدون عمل هستند.
مردانی که پلاک کوچکی دارند و خمیدگی آلتشان زیاد نیست، دردی ندارند و با هیچ مشکلی در رابطه جنسی مواجه نیستند به درمان خاصی نیاز ندارند.
اما برای تصمیم گیری در این رابطه باید با پزشک خود مشورت کنند.
توجه داشته باشید که دارو‌های خوراکی تا به حال هیچ تاثیری در درمان کجی آلت تناسلی نداشته اند؛ دارو‌هایی مثل ویتامین E، تاموکسیفن، پروکاربازین، امگا ۳ و …. در واقع درمان‌های بدون عمل، شامل داروهای تزریقی است.

تزریق آلتی

تزریق یک دارو به داخل پلاک، به طور مستقیم می‌تواند کمک کننده باشد.
این روش یک گزینه برای مردانی است که مشکل حادی دارند، اما در رابطه با عمل جراحی مطمئن نیستند. این تزریق‌ها تا کنون موثر واقع شده اند:
  • تزریق کلاژناز

    ؛ برای تجزیه و خرد کردن بافت‌های خاص، یک داروی جدید به نام «زیافلکس» در حال حاضر برای مردانی که دارای کجی روبه بالا و بیش از ۳۰ درجه هستند به کار می‌رود.

  • تزریق وراپامیل

    دارویی که اغلب برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌شود. برخی مطالعات نشان می‎دهند که این دارو می‌تواند گزینه مناسب و کم هزینه‌ای برای درد و کجی آلت تناسلی باشد.

  • تزریق اینترفرون

    ؛ برای کمک به کنترل زخم کاربرد دارد. این دارو قادر است سرعت پیشرفت بافت اسکار را کاهش دهد و آنزیمی در بدن ایجاد می‌کند که بافت زخم را تجزیه می‌کند.

کجی آلت تناسلی

درمان جراحی انحنای آلت

اگرچه درمان های غیر جراحی برای بیماری پیرونی ( انحنای آلت غیر مادرزادی) نعوظ دردناک را بهبود می بخشند، ولی فقط درصد کمی از بیماران مجددا صاحب آلت صافی خواهند شد.

هدف از جراحی تصحیح انحنای آلت تناسلی و ایجاد یک مقاربت و رابطه جنسی لذت بخش می باشد.

جراحی فقط در بیمارانی توصیه می شود که حداقل ۳ ماه از زمان تثبیت بیماری پیرونی (یعنی زمانی که انحنای آلت دیگر افزایش نمی یابد) گذشته باشد، اگرچه بعضی پزشکان یک دوره ۶ تا ۱۲ ماه انتظار بعد از تثبیت بیماری را توصیه می کنند.

اهداف و خطرات جراحی بایستی برای بیمار توضیح داده شود بطوری که بیمار بتواند یک تصمیم آگاهانه بگیرد.

موضوعاتی که بایستی بیمار از آن ها مطلع باشد شامل خطر احتمال کوتاه شدن آلت، احتمال اختلال در نعوظ، احتمال گزگز آلت تناسلی، احتمال عود مجدد انحنا، احتمال لمس بخیه های زیر پوست می باشد.

دو نوع اصلی جراحی ترمیمی برای انحنای آلت مادرزادی و بیماری پیرونی(انحنای آلت غیر مادرزادی) وجود دارد:

۱) روشی که در آن آلت تناسلی کوتاه تر می شود.در این روش ترمیم بر روی بخش محدب آلت انجام می شود.

۲) روشی که در آن آلت تناسلی بزرگ تر می شود.

در این روش ترمیم بر روی بخش مقعر آلت انجام می شود و نیاز به گرافت و استفاده از بافت پیوندی می باشد.

درمان انحنای آلت تناسلی

در افرادی که علاوه بر بیماری پیرونی، اختلال در نعوظ هم دارند که به درمان های دارویی پاسخ نداده است علاوه بر تصحیح جراحی انحنا، بایستی برایشان پروتز هم تعبیه نمود.
انتخاب مناسب ترین روش جراحی به عواملی همچون طول آلت، شدت انحنا و وضعیت عملکرد نعوظ بستگی دارد.

انتظار بیمار قبل از جراحی نیز بایستی مد نظر باشد.

۱. بخیه در مقابل پلاک

این روش که «Plication surgery» نام دارد، بسیار ساده و کوتاه است.
جراح در طی این عمل آن بخش از آلت تناسلی را که تحت تاثیر پلاک قرار نگرفته بخیه می‌زند تا کوتاهی آن به اندازه‌ی طرف مقابل شود.
این کار باعث می‌شود که خمیدگی آلت تناسلی از بین برود.
از عوارض این روش درمانی، احتمالا کوتاه‌تر شدن آلت (تا حدود ۱ سانتی‌متر) است، اما خوشبختانه بسیار کم پیش می‌آید که آلت بعد از جراحی بی حس شود یا اختلالی در نعوظ بوجود آید.

۲. پیوند در طرف پلاک

جراح در این روش بافت زخم را باز می‌کند تا فشردگی آن کاهش یابد یا به طور کلی پلاک را حذف می‌کند.
سپس حفره‌ها یا شکاف‌های ایجاد شده را با پیوند بافت پر و ترمیم می‌کند.
این روش می‌تواند بخشی از طول و عرض آلت را بازیابی کند، اما گاهی ممکن است حس در این ناحیه از بین برود که اغلب در صورتی که پلاک روی آلت وجود داشته باشد این اتفاق می‌افتد.
این از دست دادن حس معمولا موقتی است، اما همچنین می‌تواند دائمی باشد یا ۶ تا ۱۲ ماه به طول بیانجامد.
تنها از هر ۵ جراحی، ۱ مورد ممکن است دچار اختلال نعوظ شود؛ در این صورت ممکن است به عمل ایمپلنت نیاز پیدا کنید.

۳. ایمپلنت

در این روش بافت اسفنجی موجود در آلت با یک پروتز جایگزین می‌شود.

 

پس از جراحی

پس از جراحی، اکثر بیماران در همان روز عمل یا صبح روز بعد مرخص می‌شوند.
بعد از انجام عمل، احتمالا لازم است برای جلوگیری از بروز هرگونه عفونت تا چند روز آنتی بیوتیک و همچنین مسکن مصرف شود.
برای مدتی آلت تناسلی پانسمان خواهد بود تا از خونریزی جلوگیری شود.
در طول جراحی از یک لوله برای دفع ادرار استفاده می‌شود، اما پیش از ترک بیمارستان از بدن شما جدا خواهد شد.
به طور کلی اغلب مردان پس از جراحی بهبود می‌یابند، با این وجود شما باید حداقل ۶ هفته پس از جراحی از رابطه جنسی اجتناب کنید.

سایر روش‌های تایید نشده درمان

درمان‌های دیگری نیز برای کجی آلت تناسلی وجود دارند که هنوز کاربردی بودن آن‌ها تایید نشده است:
  • کشش آلتی؛ کشیدن آلت تناسلی به مدت دو تا هشت ساعت در روز
  • هیپرترمی (گرما)
  • منیزیم موضعی
  • وراپامیل موضعی
  • سورپراکسید دیسموتاز نوترکیب موضعی
این روش‌ها هنوز به طور کامل مورد تایید جامعه پزشکی نیستند، بنابراین در صورتی که پزشک به شما پیشنهاد کرد، اطمینان حاصل کنید که درک کاملی نسبت به همه‌ی عوارض جانبی آن دارید.

درمان کجی آلت تناسلی با طب سنتی

از آنجا که حتی درمان به روش دارو‌های خوراکی نیز در درمان کجی آلت تناسلی بی تاثیر هستند، متاسفانه هیچ روش درمان کجی آلت تناسلی با طب سنتی وجود ندارد که بتوان به آن اتکا کرد؛ بنابراین به محض مشاهده علائمی از قبیل: درد یا تغییر شکل آلت به پزشک مراجعه نمایید.

هزینه درمان کجی آلت تناسلی

باید در نظر داشت که با توجه به حساس بودن عضو می تواند هزینه نسبتا بالایی از دید هر فرد با توان مالی خودش داشته باشد اما باید بدانیم که صرف هزینه، باعث آرامش روانی و همچنین برطرف شدن مشکل می شود .

هزینه درمان کجی آلت تناسلی به عوامل مختلفی نظیر: موقعیت جغرافیایی و روش درمان بستگی دارد . لذا جهت اطلاع دقیق از هزینه درمان بهتر است به متخصص اورولوژی مراجعه نمایید .

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.