تاریخ ما
گزیده‌ای از تاریخ و تمدن جهان باستان

معرفی کامل فیلم خانه پدری + خلاصه داستان و بازیگران

معرفی کامل فیلم خانه پدری

خانه پدری فیلمی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی کیانوش عیاری محصول سال ۱۳۸۹ ایران است.

این فیلم که در دی ۱۳۹۳ اکران آن آغاز شده بود به دلیل وجود یک صحنه خشن با مشکلاتی در اکران روبرو و در روز اول اکران عمومی از پرده پایین کشیده شد.

پس از پنج سال فیلم خانه پدری با اصلاحاتی جزئی و با رده‌بندی سنی بالای ۱۵ سال در تاریخ ۱ آبان ۱۳۹۸ در سینماهای ایران اکران شد، اما پس از پنج روز در ۶ آبان ۱۳۹۸ با دستور مستقیم دادستانی مجدداً توقیف شد.

بازیگران فیلم خانه پدری

  • مهدی هاشمی
  • شهاب حسینی
  • مهران رجبی
  • ناصر هاشمی
  • نازنین فراهانی
  • مینا ساداتی
  • معصومه بافنده
  • نگاه خاقانی
  • ستاره میرمحمد
  • مژده همرنگ
  • پادینا رهنما
  • آزاده موحدبشیری
  • آیناز آذرهوش
  • معین‌الدین عشاقی
  • مهدی خیرالهی
  • علی قره گوزلو
  • ملیکا فردوسیان

داستان فیلم خانه پدری

این فیلم که قصه اتفاق‌های یک خانه قدیمی را از سال ۱۳۰۸ (اوایل حکومت رضا شاه) تا ۱۳۷۹ روایت می‌کند با بازیگرانی همچون مهدی هاشمی، شهاب حسینی و مهران رجبی، ناصر هاشمی، مینا ساداتی، نازنین فراهانی و… در چند اپیزود ساخته شده و مسائل و مشکلات زنان ایران را در هفتاد سال اخیر به تصویر کشیده‌است.

در این فیلم ناصر هاشمی (نقش جوانی) و مهدی هاشمی (نقش میانسالی) کاراکتر اصلی این فیلم را، که روایت زندگی‌اش از پانزده تا هشتاد سالگی به تصویر کشیده شده، بازی می‌کنند.

دربارهٔ فیلم فیلم خانه پدری

فیلم «خانه پدری» پس از ۳ سال توقیف در جشنواره فجر ۳۲ اکران شد و اکثر منتقدان آن را ستودند.

حسین معززی نیا در صفحه فیس بوک خود نوشته‌است که این فیلم یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران است.

موحد منتقم در روزنامه شرق دربارهٔ این فیلم گفته: عیاری در خانه پدری، روی فرهنگی زوم کرده‌است که در بطن خود پنهان‌کاری را پرورش می‌دهد و همه جنایت‌ها و خشونت‌ها و گره‌های بعدی نیز از دل آن زاده می‌شود.

شخصیت‌های فیلم خانه پدری عامدانه در تلاش هستند تا دیگران متوجه کار آن‌ها نشوند.

خانه پدری یکی از بهترین‌های سینمای ایران در چند سال اخیر است که از هر نظر یادآور جدایی نادر از سیمین است که نشان دهنده بحران‌های اخلاقی و اجتماعی است که از پس یک صفت نکوهیده اجتماعی می‌آیند.

«عالی» صفت ناقصی برای توصیف خانه پدری کیانوش عیاری است.

این فیلم در روزهای چهارم و پنجم دی ماه ۱۳۹۳ در گروه هنر و تجربه در پردیس سینمایی کوروش به نمایش درآمد اما پس از آن اکران فیلم متوقف شد.

اکران مجدد فیلم از روز چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۹۸ آغاز شد و تا پنج روز ادامه یافت. در ۶ آبان ۱۳۹۸، فیلم مجددا توقیف شد.

توقیف فیلم خانه پدری

فیلم خانه پدری در تاریخ ۶ آبان ۱۳۹۸ به دستور مستقیم دادستانی توقیف شد.

در همین رابطه یک منبع آگاه به تابناک گفت: «این فیلم با دستور دادسرای فرهنگ و رسانه توقیف شده‌است. کارگردان خانه پدری تعهد به تغییر با حذف صحنه‌های خشن فیلم داده بود که این کار انجام نشد، در نتیجه دادسرای فرهنگ و رسانه حکم به توقیف فیلم داد.»

شنیده‌های تابناک حکایت از آن دارد که سازمان سینمایی در بیانیه‌ای دربارهٔ این اتفاق موضع‌گیری می‌کند.

کارگردان فیلم خانه پدری

کیانوش عیاری : متولد سال 1330 در شهر اهواز می باشد.

عیاری کار خودش را با ساخت فیلمهای تجربی 8 میلی متری آغاز کرد و در سالهای بعد وارد جریان اصلی سینما شد و آثار قابل قبولی همچون « تنوره دیو » و « آنسوی آتش » را روانه سینما کرد که با موفقیت در جشنواره فیلم فجر نمایش داده شدند. عیاری یکی از گزیده کار ترین کارگردانان ایرانی است که در چند سال اخیر حضوری در سینما نداشته است و آخرین ساخته اش « خانه پدری » محسوب می شود که آن هم محصول سال 1389 است.

بررسی فیلم « خانه پدری »

« خانه پدری » شروع طوفانی و غافلگیر کننده دارد.

10 دقیقه ابتدایی فیلم که با تعقیب و گریز پدر و دختر و در نهایت قتل وحشتناک دختر به دست پدر همراه است، به راحتی می تواند هر تماشاگری را شوکه کند.

این اتفاق می توانست یک مقدمه عالی برای فیلمی باشد که از هر حیث متفاوت با دیگر آثار سینمای ایران است و از جسارت بی نظیری در پرورش و به تصویر کشیدن ایده اش برخوردار است.

اما در ادامه داستان این اتفاق آنطور که انتظار می رفت به وقوع نمی پیوندد.

« خانه پدری » که نامی کنایه آمیز در وصف فیلم است، درباره فرهنگ مرد سالاری و تضییع حقوق زنان در کشورمان است که در قالب نام ” خانه پدری ” به مخاطب ارائه شده است.

( یعنی جایی که می بایست فرد بیشترین احساس امنیت را داشته باشد ).

تصویری که عیاری از وضعیت زنان در بازه های مختلف زمانی ترسیم کرده، چنان تلخ و گزنده است که تماشایش بر پرده نقره ای می تواند هر تماشاگری را سرشار از اندوه کند.

عیاری مانند ساخته های پیشین اش که واقع گرایی از ویژگی های برجسته آنها بوده، در « خانه پدری » نیز تصویری برگرفته از حوادث روزنامه ها واتفاقات جامعه مرد سالار ایران را به تصویر کشیده و با هوشمندی در این راه، به سال 1308 گریزی می زند و قتل فجیع دختر را در فرهنگ اشتباهی که در آن دوران حکم فرما بوده به تصویر می کشد.

« خانه پدری » به ما نشان می دهد که حتی پس از قتل دختر، اعضای مرد خانواده تمایلی به پذیرش اشتباه خود ندارند و همچنان طی زمان های مختلف به جای پذیرش اشتباه خود، سعی در سرپوش گذاشتن بر آن با قفل کردن زیرزمین و اقدامات دیگر دارند.

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.