111

 

چه کسی فکرش را می کرد یک روزی ساپورت و جوراب شلواری به موضوع روز جامعه تبدیل شود و کار به جایی برسد که حتی خبرگزاری «فرانس 24» هم درباره آن گزارش بنویسد؟!

اینجا سرزمین غافلگیری ها و اتفاقات پیش بینی نشده است. شاید اگر صدها سال بعد مورخان و جامعه شناسان به واکاوی اتفاقات اجتماعی این روزهای جامعه ایران در رسانه ها بپردازند چیزی جز سردرگمی و حیرت نصیبشان نشود.

هر از چندگاهی ناگهان اتفاقات عجیبی به موضوع روز جامعه و رسانه های خاص تبدیل می شود که تا پیش از آن حتی فکر کردن درباره آنها عجیب به نظر می رسید. چه کسی فکرش را می کرد یک روزی ساپورت و جوراب شلواری به موضوع روز جامعه تبدیل شود و کار به جایی برسد که حتی خبرگزاری «فرانس 24» هم درباره آن گزارش بنویسد؟!

پس از آن که یکی از سایت های داخلی انتقاداتی را نسبت به این پدیده وارد کرد ابعاد ماجرا بزرگ و بزرگتر شد و سایت های دیگر هم این روند را ادامه دادند. از واکاوی ریشه های مد شدن ساپورت در ایران (که برخی سایت ها برنامه آکادمی موسیقی یک شبکه ماهواره ای را منشأ آن دانستند) و تا باز شدن فن پیج های مخالفان و مخالفان ساپورت پوشی در فیس بوک.

به نظر می رسد نوع و روند انتقادات نسبت به این پدیده اما با پدیده های مشابهی که در سال های گذشته رخ می داد کمی متفاوت شده و غالب متن ها، گزارش ها (مخصوصا در ابتدا) یا جنبه نصیحتی پیدا کرده یا جنبه علمی؛ البته با چاشنی انتشار عکس های افراد ساپورت پوش شهر.

ادمین پیج «من از ساپورت متنفرم» حتی با یکی از سایت های خارج از کشور نیز مصاحبه کرده و از دلایل تاسیس پیج خود گفته است. در ادامه برخی بازتاب ها در دنیای مجازی را نقل قول می کنیم و قاعدتا از چاپ بسیاری از آنها نیز معذوریم.

احساس ناخوشایند

برخی از پست های صفحه «من از ساپورت متنفرم» که تا این لحظه حدود 1500 لایک داشته:

– طبق تحقیقات اخیر موسسه علوم اجتماعی بارونز در انگلستان و براساس نتایج به دست آمده از یک نظرسنجی بیش از 601 درصد زنان جوان بین 20 تا 30 سال حداقل یک بار از لگین یا همان ساپورت استفاده کرده اند که از بین آنها تنها 10 درصد احساس زیبایی و نشاط داشته اند. الباقی حس ناخوشایندی از پوشیدن آن داشته اند. خیلی واضحه دوستان، اسرائیل و انگلیس چیزهای خوب و مرغوب را با تهاجم فرهنگی وارد کشوری مثل ایران نمی کنند، بلکه پسمانده های صنعت مد کشور خود را به ایران صادر می کنند.

– چرا leggings نه از نظر پزشکی: شلوار تنگ یا Leggings در افرادی که زمینه آلرژی دارند، باعث ایجاد اگزمای تماسی می شود. مشکل دیگری که لباس تنگ به خصوص وقتی مستمر و دائمی پوشیده شوند، ایجاد می کند، اختلال در جریان گردش خون است. عروق پوست، عروق بسیار ظریف و نازکی هستند که کار تغذیه و خون رسانی به پوست را برعهده دارند. وقتی این عروق تحت فشار دائمی قرار می گیرند به تدریج تنگ و بسته می شوند.

در نتیجه جریان خون بافتی که مورد فشار قرار گرفته است به هم می خورد و رشد پوست مختل می شود. به همین دلیل پوست هم می تواند به آسانی زخم شود و هم می تواند به دلیل نقص تغذیه ای که پیدا می کند دچار بریدگی شود. گاهی حتی خود بیماران هم نمی دانند که تنگی لباسشان سبب ایجاد زخم و بریدگی در پوست شده است.

– از اکثر بانوان عزیز می پرسیم چرا ساپورت می پوشین میگن آخه ساپورت خیلی ارزونه. آخه خواهر من مگه هر چی ارزونه باید پات کنی!!! در ضمن خودم تو یکی از معروفترین سایت های خارجی فروش ساپورت به نتایج جالبی رسیدم: باید خدمتتون عرض کنم رنج قیمتی ساپورت معمولی از 20 تا 30 دلار هستش. حالا اگه دلار رو با تخفیف 3000 تومن حساب کنیم البته بدون هزینه گمرک و از این جور چیزا الان باید قیمت یک ساپورت ساده حدود 60 تا 90 هزار تومان باشه ولی چرا انقدر ارزونه!!! تا حالا بهش فکر کردی؟ بله دشمن بعضی موقع ها از جیب یک هزینه هایی می کنه ولی بعدا چند برابرشو برداشت می کنه!! بیاید این یک بار هم شده تو زمین دشمن بازی نکنید.

جنبش خواندن نوشته های روی ساپورت ها

در کنار این نوشته ها، دسته ای از سایت ها و پیج های مختلف نیز تلاش کرده اند تا متن نوشته های روی ساپورت ها را بخوانند و آنها را به بازدیدکنندگان منتقل کنند: «انبوه زنان و دختران ساپورت پوشی که مردانشان با عضلات ستبر و بدنسازی شده (مردانی که حکما به اندازه جوجه خروس هم غیور نبودند) دیده می شد و در این میان دخترکی با آرایشی غلیظ و موهایی افشان با ساپورتی مشکی خودنمایی می کرد چرا که با فونت نستعلیق سایز 90 و سفید روی ساپورت اشعاری مورب و حالت ابر و باد ادبیاتی نوشته شده بود. هر چه کردم نتوانستم قید خواندن اشعار را بزنم. دقیق تر شدم. نوشته بود: شوش… جوادیه…راه آهن… شوش… میدان راه آهن… ترمینال جنوب …

ساپورت شناسی در گذر تاریخ

برخی سایت ها و خبرگزاری ها نیز اقدام به فلسفه پیدایش ساپورت و تحول آن در گذر تاریخ پرداخته اند و از فلسفه وجودی آن از ابتدا تا به امروز سخن گفته اند. در برخی از تحلیل های سایت ها نیز خواستگاه ساپورت و تعجب از نام گذاری آن به جوراب شلواری پرداخته شده: «چرا این نام، اینکه چرا و چه کسی نام «جوراب شلواری» های سابق را «ساپورت» نهاده و اصلا این نام از خارج کشور همراه با این جوراب شلواری های رنگ آمیزی شده وارد شده یا خیر، موضوع بحث ما نیست.»